Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών & Επαγγελμάτων

Αναρτήθηκε: 3/6/2020   22:59:21

Σήμερα στις 3 Ιουνίου 2020 πραγματοποιήθηκε στο ναΐδριο του Αγ. Βασιλείου του Ιδρύματος η καθιερωμένη ετήσια επιμνημόσυνη δέηση, για να τιμήσουμε τη μνήμη των ιδρυτών της Σιβιτανιδείου Σχολής αδελφών Βασίλειου και Λουΐζου Σιβιτανίδη.

Αυτή η λιτή, χωρίς επισημότητες και προσκεκλημένους, τελετή έγινε τηρουμένων των οδηγιών που ισχύουν για τους χώρους λατρείας λόγω της πανδημίας και οι παρευρισκόμενοι Διοίκηση, Εκπαιδευτικοί, Διοικητικοί Υπάλληλοι, Μαθητές, σε κλίμα περισυλλογής και συναίνεσης όλοι μαζί εκφράσαμε και διαρκώς εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στους διαθέτες, οι οποίοι δημιούργησαν αυτό το εκπαιδευτικό Ίδρυμα, δηλαδή μία Σχολή Τεχνών κι Επαγγελμάτων πρωτοποριακή, που έχει διαγράψει λαμπρή ιστορία επί εννέα (9) και πλέον δεκαετίες. Ένα κληροδότημα που έχει αποδείξει την κοινωνική και οικονομική χρησιμότητα και προσφορά του στην πατρίδα και ιδιαίτερα στους νέους και στις νέες της πατρίδας μας και όχι μόνο.

Ο Βασίλης Σιβιτανίδης (1830-1921) δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο. Υπήρξε διακεκριμένο μέλος της σημαντικής κοινότητας των Ελλήνων Επιχειρηματιών της Αλεξάνδρειας Αιγύπτου.

Ο Σιβιτανίδης εντάσσεται στη σημαντική παράδοση συνεπικουρίας του Ελληνικού Έθνους προς όφελος των Ελληνοπαίδων, όπως και οι Αβέρωφ Τοσίτσας, Στουρνάρης, Ζάππας, Μπενάκης κ.α.

Στη διαθήκη του ο διορατικός επιχειρηματίας διασφαλίζει την αρτιότητα του τεράστιου κληροδοτήματος και ορίζει ως γενικό και ειδικό κληρονόμο το Ελληνικό Δημόσιο.

Παρακαλεί τους εκτελεστές της διαθήκης να ακολουθήσουν «τας διατάξεις της τελευταίας βουλήσεως ακριβώς και το ταχύτερον δυνατόν», δηλαδή στοχεύει όπως:

  • Η Σιβιτανίδειος Σχολή πρέπει να ιδρυθεί «άνευ αναβολής» εις Αθήνας κατά το υπόδειγμα όμοιων Σχολών προηγμένων χωρών εις τας Τέχνας και την Βιομηχανίαν.
  • Φέρει την επιγραφή «Σιβιτανίδειος Σχολή Τεχνών κι Επαγγελμάτων».
  • Αναθέτει «εις επιτροπήν, ήτις αυστηρώς πρέπει να επιβλέπει την Διοίκησιν αυτής. Τα τρία μέλη της επιτροπής ταύτης δέον να ώσιν ο εκάστοτε Μητροπολίτης Αθηνών, ο Πρόεδρος κι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου».

Εναπόθεσε λοιπόν την τύχη της Σχολής στα στιβαρά χέρια των εκπροσώπων του Θεού, του Νόμου και του Κράτους.

Και καταλήγοντας διευκρινίζει ότι η Σχολή πρέπει να αποτελέσει «μνημείον αίδιον του ελληνικού Πνεύματος και Φιλεργίας, έστι δε Εθνική Φιλοπονία δια το μεγαλείον και της δόξας της φίλτατης Πατρίδος».

Εμείς όλοι μαζί, η Διοίκηση, οι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι στη Σχολή μέσα από τις σημερινές δύσκολες κι επώδυνες συγκυρίες που ζούμε, καλούμαστε όλοι να πράττουμε διαρκώς το καθήκον μας από το μετερίζι του ο καθένας, προκειμένου η θέληση των διαθετών να βρίσκει έδαφος πρόσφορο, δημιουργικό και χρήσιμο για τους νέους μας.

Σ’ αυτό συνηγορεί η έμπνευση και σημαντική προσφορά του συναδέλφου Φώτη Κωνσταντίνου, ο οποίος με ζέση, αγάπη και μεράκι φιλοτέχνησε την ιστορία της Σχολής μέσα από το λογότυπό της. Η πράξη του, και μάλιστα σε χαλεπούς καιρούς που τείνει να επικρατήσει η απαξίωση, το ατομικό συμφέρον και η μιζέρια γενικότερα, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα ψυχής κι είναι παράσημο ανθρωπιάς, ζήλου, εργατικότητας κι ευγνωμοσύνης.

Η Διοίκηση του Ιδρύματος τον ευχαριστεί και τον συγχαίρει για το λαμπρό έργο του.

Με αυτά τα λόγια χαιρετίζω την παρουσία όλων σας. Για μια ακόμη φορά τονίζω κι επιθυμώ να μείνει χαραγμένο στο μυαλό και στην ψυχή μας η ρήση « ό,τι κάνουμε για τον εαυτό μας μια μέρα χάνεται, ό,τι κάνουμε όμως για τους άλλους, για το κοινωνικό σύνολο, μένει για πάντα».

Αυτό λοιπόν το έργο ευχόμαστε έτσι να μένει για πάντα φωτεινός φάρος, που θα οδηγεί τους νέους μας σε ένα καλύτερο πάντα μέλλον.

Ας είναι αιωνία η μνήμη τους και ο Μεγαλοδύναμος να χαρίζει υγεία και δύναμη σε όλους μας.